Σύμφωνα με την ψυχολογια τo αγχος και η κατάθλιψη είναι συνηθισμένες σε μας καταστάσεις, αλλά συγκαταλέγονται επίσης και μεταξύ των πιο σοβαρών ασθενειών στον κόσμο. Υπάρχουν φορές που αισθανόμαστε ανήσυχοι και κακόκεφοι και έχουμε αρνητική ψυχολογια. Ε και λοιπόν; Όλοι περνούμε δύσκολες καταστάσεις την ψυχολογια μας από καιρό σε καιρό, έτσι δεν είναι; Το άγχος και η κατάθλιψη για την ψυχολογία μας είναι πια καθημερινό μέρος της ζωής μας. Ποιος δεν έχει μελετήσει για εξετάσεις χωρίς να έχει άγχος για το διαγώνισμα, και στη συνέχεια σημείωσε υψηλή βαθμολογία σε αυτό; Σύμφωνα με την ψυχολογία το αγχος μπορεί να μας κρατήσει σε εγρήγορση. Η κατάθλιψη, από την άλλη πλευρά όπως μας δείχνει η ψυχολογία μπορεί να μας επιβραδύνει, δίνοντάς μας χρόνο να αναλογιστούμε και να ξαναθυμηθούμε τον εαυτό μας, ακόμα και μέσα από πολύ δυσάρεστα συναισθήματα. Με άλλα λόγια, το άγχος και η κατάθλιψη εκφράζουν διαθέσεις που είναι γνωστές σε όλους, αλλά μόνο όταν μας εμποδίζουν στην καθημερινότητά μας αντιλαμβανόμαστε πως κάτι δεν πάει καλά.

Η Ανθοθεραπεία είναι μια ήπια ενεργειακή μέθοδος όπου μπορεί να βοηθήσει την ψυχολογια και κατ' επέκταση την υγεια μας. Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για την καλύτερη ψυχολογία και υγεία μας για τη διαχείριση του στρες αλλά και την ψυχοθεραπεία. Η ελληνική λέξη «θεραπεία» στο αρχαίο μας παρελθόν, είχε μια διευρυμένη έννοια, με χροιά ψυχοπνευματική που εξέφραζε περισσότερο παροχή και φροντίδα. Σε αυτή την κατηγορία μεθόδων ανήκει η Ανθοθεραπεία: είναι ένας τρόπος φροντίδας προς το συνάνθρωπο μέσα από τη δυναμική της Φύσης και συγκεκριμένα των λουλουδιών. Τα ανθοϊάματα, τα «εργαλεία» της μεθόδου αυτής, είναι εγχύματα μιας μεγάλης γκάμας λουλουδιών, από τα οποία έχουμε κρατήσει την «ουσία» τους, τη ζωτική τους ενέργεια και από τα οποία πίνουμε λίγες σταγόνες, δύο με τρεις φορές την ημέρα. Η πρακτική αυτή είναι οικεία σε όσους έχουν ασχοληθεί με ενεργειακές τεχνικές φροντίδας ή αυτοβελτίωσης - η φιλοσοφία της μεθόδου μοιάζει με αυτή της ομοιοπαθητικής.

Σύμφωνα με την ψυχολογια πολλά είναι τα παιδιά που περνάνε το άγχος αποχωρισμού όταν χρειάζεται να μείνουν για οποιοδήποτε λόγο μακριά από τους γονείς τους ακόμα και για μερικές ώρες. Στην ψυχολογια το άγχος αποχωρισμού ανήκει στις διαταραχές της βρεφονηπιακής, παιδικής ή εφηβικής ηλικίας και είναι το έντονο ή και υπερβολικό άγχος του παιδιού στην πιθανότητα ή στην πραγματικότητα του αποχωρισμού από το σπίτι ή από τα άτομα που το φροντίζουν. Σύμφωνα με την ψυχολογία συχνοί είναι οι φόβοι των παιδιών για κάποια ζώα, για κλέφτες ή για φαντάσματα καθώς παράλληλα και η καταθλιπτική διάθεση. Στην ψυχολογία το άγχος αποχωρισμούς αντιμετωπίζεται με ατομική ή οικογενειακή ψυχοθεραπεία από ειδικό ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή.

Στην ψυχολογια η ψυχογενης ανορεξια είναι μια διαταραχή στην σίτιση και την πρόσληψη τροφής. Σύμφωνα με την ψυχολογια και τις έρευνες που έχουν γίνει ξεκινά κυρίως στην εφηβεία (μέση ηλικία έναρξης τα 17). Στην ψυχολογία είναι ένα σύνδρομο αυτοεπιβαλλόμενης ασιτίας στο οποίο το άτομο με τη θέλησή του περιορίζει την πρόσληψη τροφής καθώς φοβάται έντονα μήπως παχύνει. Σύμφωνα με την ψυχολογία η ψυχογενής ανορεξία ενισχύεται από τη σημερινή εικόνα της σύγχρονης μόδας και των πολύ αδύνατων μοντέλων και των αντίστοιχων προτύπων. Τα πρότυπα αυτά όμως δεν είναι η αιτία, αλλά η δομή της ψυχοσύνθεσης και της ψυχολογίας του που καταφεύγει σε αυτή την τόσο επικίνδυνη για την υγεία του συμπεριφορά. Το θετικό είναι πως αν το άτομο παραδεχτεί το πρόβλημά του, επιλέξει να κάνει θεραπεία και επιλέξει έναν ειδικευμένο ψυχοθεραπευτή μπορεί να γλιτώσει τη ζωή του αλλά και να λύσει προσωπικές βαθύτερες συγκρούσεις που το οδήγησαν στην ψυχογενή ανορεξία.

Στην ψυχολογια κάποια στοιχεία της προσωπικότητας επηρεάζουν άμεσα τον τρόπο ζωής, τις επιλογές, τις αποφάσεις, τις σχέσεις, τα συναισθήματα και τις πιθανές ασθένειες που θα έχει ένα άτομο. Σύμφωνα με την ψυχολογια κάποια εν μέρη στοιχεία της προσωπικότητας μπορεί να είναι αυτά που εντείνουν μια ψυχική νόσο, άλλοτε πάλι μπορεί να είναι απλά ενοχλητικά και να αποτελούν απλές ενδείξεις δίχως να πληρούν τα κριτήρια προκειμένου να αποτελούν παράγοντα κινδύνου για ορισμένες νόσους. Στην ψυχολογία αυτές οι ενδείξεις μπορεί να είναι η χρήση ουσιών, η έλλειψη κοινωνικότητας, φίλων και στενών σχέσεων, η υπερβολική λήψη τροφής, έως και η επιθετική συμπεριφορά. Όλα αυτά στην ψυχολογία αποτελούν συχνά εμπόδιο και για το ίδιο το άτομο που τα βιώνει να αναπτυχθεί ομαλά και να είναι ικανοποιημένο, αλλά και για τους ανθρώπους γύρω του.

Παρά την ευρεία διάδοση στην ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ των γυναικείων σεξουαλικών δυσλειτουργιών, που κάποιες μελέτες τις εκτιμούν ακόμα και στο 70%, οι ιατρικές μελέτες που αφορούν σε αυτές, είναι πολύ λίγες σε σχέση με τις αντίστοιχες για την ανδρική ανικανότητα. Υπεύθυνοι για το φαινόμενο αυτό είναι τόσο η κοινωνική πραγματικότητα, που δεν θεωρεί εξίσου σημαντική για την ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ της γυναίκας την σεξουαλική δραστηριότητα, γεγονός που αντανακλάται αναγκαστικά και στην παραγόμενη μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα επιστήμη, όσο και οι ιδιαιτερότητες της γυναικείας ανατομίας. Η γυναικεία ερωτική αίσθηση δεν μπορεί ακόμη να μετρηθεί στοιχειωδώς με αντικειμενικό τρόπο (σε αντίθεση με τον άνδρα όπου υπάρχει το στυτικό φαινόμενο) και έτσι οι έρευνες βασίζονται στις μαρτυρίες των γυναικών, ανάλογα πάντα την ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ τους.